Yedekleme ve geri yükleme

RDB dosyasının değil. RDB, sunucunun kendi belleğini kendi kapsayıcısındaki diske yazmasıdır ve Keydra’nın orada bir dosya sistemi yoktur. Sunucu ayarları sayfasındaki Şimdi anlık görüntü al düğmesi bunu sunucudan ister; dosya da sunucunun bıraktığı yerde kalır.

Keydra yalnızca okuyabildiğini yedekler: anahtarları, değerlerini ve son kullanma sürelerini. Bunları içe aktarmanın okuduğu biçimde yazar. Bu biçim Redis, Valkey ve aynı motoru kullanan diğer sunucular arasında taşınabilir ve geri yükleme zaten var olan bir yoldan yapılır.

Dışa aktarma akıtılarak ve sıkıştırılarak yapılır. JSON hâline gelmiş bir anahtar uzayı büyüktür ve hedeflerin hepsi baytla ücretlendirilir ya da hız sınırına takılır.

Yedek hedefi bir metin değil, ayrı bir kayıttır: ad, tür, konum ve kimlik bilgilerinden oluşur. Bir kez tanımlanır ve istediğiniz kadar zamanlanmış iş ona işaret eder. Aksi hâlde her iş kendi kova adını ve gizli anahtarını taşır; anahtarı değiştirmek de bütün işleri düzenlemek olur.

Başka bir yer türü yalnızca yazma içindir ve bunu açıkça belirtir: formda, listede ve listeleme istendiğinde verdiği yanıtla. Hangi bileşenlerin okunabildiği her bileşenin kendi özelliğidir; serbest bir adres için, her göndericide bulunan tek işlemin ötesinde bir söz verilemez.

Yedek hedefine SSH tüneliyle de erişilebilir; atlama sunucusunun arkasındaki bir dizin ya da depo için. Genel bulutlar bunun dışındadır: yönlendirilen port bir sunucu adresine ve porta ulaşır, AWS, Azure ve Google ise sertifika içindeki adla tanınır.

Dışa aktarma işlerinde Son şu kadarını tut sayısı bulunur: son n dosya tutulur, sondan düşenler silinir. Hiç silmeyen bir yedekleme işi, faturayı fark edene kadar büyüyen bir kovadır.

Tek anahtar yerine liste, çünkü tek alıcı demek, o özel anahtarı tutan kişinin bir yıllık yedeği okuyabilen dünyadaki tek insan olması demektir. İşten ayrılır, parola yöneticisini kaybeder ya da önbelleğin boşaldığı sabah uçaktadır — ve "diskte şifreli" ifadesi "gitti" hâline gelir; şifrelemenin önlemek için var olduğu başarısızlığa öbür taraftan varılmış olur.

Özel anahtarı paylaşmak sorundan daha kötüdür: iki kişinin tuttuğu bir sır, sahibi olmayan bir sırdır ve birinden geri alınamaz.

Listedeki her anahtarın bir adı vardır — Ada’nın anahtarı, kasa, saha dışı — çünkü birini kaldırmak hangisi olduğunu bilmeyi gerektirir ve geriye kırk karakterlik base64 kalır.

Yalnızca Keydra’nın okuyabildiği şifreli bir yedek, yedek değil rehinedir. Depoyla birlikte gelen scripts/keydra-decrypt.py betiği, dosyayı ve sırrı — parola ya da özel anahtar — alır ve anahtarları yazdırır; uygulamadan hiçbir kod kullanmaz.

Şifreleme tek bir akış değil, çerçeveler hâlindedir ve bu bilinçli bir tercihtir. Tek bir GCM akışı hem bellek sınırlı hem güvenle okunabilir olamaz: Java’nın CipherInputStream sınıfı doğrulaması başarısız olan bir etiketi girdi sonu sayar; sonuç, tamamlanmış gibi görünen yarım bir geri yüklemedir. Her çerçeve kendi içeriğini ve sırasını doğrular, dosya da bir bitiş işaretiyle kapanır. Böylece kesilmiş ya da sırası bozulmuş bir yedek yarım geri yüklenmez, reddedilir.